fbpx

Gedicht: Nog Effe (Voor AD me van jou komt stelen…)


Als het me effe niet meer lukt 

Na de diagnose met de neus op de feiten gedrukt 

Teneergeslagen en ambetant 

Reik je me dan nog steeds je hand 

 

Als het effe niet gaat om op te staan 

Laat je me dan alleen begaan 

Of kom je me lief troosten in ons bed

Zodat ik nu nog uit het diepe kan gered 

 

Ben ik weer eens niet akkoord

Wordt ik dan toch door jou gehoord

Als ik zonder reden begin te kijven 

Ga je dan nog bij me blijven 

 

En als ik weer eens in de koorden hang

Opgedraaid, verward en bang 

Vang jij me op als de koord het niet houdt

Of laat het je dan volledig koud 

 

Was ik de tijd weer even kwijt

Geef jij me dan nog wat respijt

En als ik domme dingen zeg

Duw je me dan toch niet van je weg 

 

Als ik weer eens in gedachten ben verdwaald

En jij je vraag voor de derde maal herhaalt 

Voel ik me verloren en overstuur 

Neemt jij de controle voor de nodige duur 

 

En bots je weer eens op een muur

Ga je dan nog steeds voor mij door het vuur 

Blijf je nog achter me staan 

Of laat je me vanaf dan alleen begaan

 

Als ik je naam weer eens niet weet

En ook de banale dingen meer vergeet

Een warhoofd, losgeslagen zonder brein

Zal je er dan nog voor me zijn 

 

Als ik de juiste woorden niet meer vind 

Wordt ik dan nog steeds door jou bemind

Blijf je dan nog voor me vechten 

Of moet ik de strijd vanaf dan alleen beslechten 

 

Als ik je weer effe niet had herkend

Word ik dan nog door jouw verwend 

En vult de leegte stilletjes aan mijn ogen

ga je me dan nog steeds zo dolgraag mogen

 

Verlies ik stilletjes aan mijn verstand

Ben ik achterdochtig en cassant 

Ongeremd, ja zelfs choquant 

Schuif je me dan toch niet aan de kant

 

Eens ik ben afgegleden naar niemandsland 

En in een stille waas ben aanbeland

Vertel je me dan toch elke dag hoe ‘n mooi stel we wel waren

Mooie herinneringen die niet mogen verjaren 

 

En werd mijn pleit hier beneden finaal beslecht

Weet dat ik zo graag met jou een nog veel langere tocht had afgelegd

Laat me dan niet achter in de kilte van de grond

Zo mag mijn verhaal niet afgerond 

maar gun me nog eenmaal de gloed van een spetterend vuur 

Als warme afsluiter van ons liefdevol avontuur

Gedicht geschreven door Inge De Lepeleire, tekeningen van Louise Beerts