fbpx

Maak kennis met onderzoeker Wouter De Coster


De Stichting Alzheimer Onderzoek financiert het onderzoek van Wouter De Coster met een beurs van € 100.000 voor een periode van 2 jaar. Wie is hij en wat doet hij?

Waar komt u vandaan en hoe lang werkt u al als wetenschapper?

Ik ben geboren in Antwerpen en vond tijdens mijn studies Biochemie & biotechnologie de weg naar het VIB Center voor Moleculaire Neurologie. Dit bleek de ideale omgeving voor genetisch onderzoek, naar Lewy Body Dementie als bachelorstudent, de ziekte van Parkinson tijdens mijn master thesis en daarna frontotemporale dementie tijdens mijn doctoraat. Mijn doctoraatspoject behandelde het aanwenden van nieuwe sequencing technologieën en bioinformatica methoden. Met nieuwe technologieën is er ook nieuw onderzoek mogelijk, maar deze optimaal gebruiken en de data op de juiste manier analyseren was niet zonder uitdaging. Gedurende de vier jaar van mijn doctoraat wisselde ik de pippet in voor het toetsenbord om mij voortaan bezig te houden met programmeren, software ontwikkeling en data analyse. Nu werk ik als postdoctoraal onderzoeker voor data analyse op populatie-schaal en ontwikkeling van nieuwe software.

Kunt u het project dat door onze stichting wordt gefinancierd omschrijven?

We weten dat sommige mensen een hoger genetisch risico hebben om uiteindelijk (frontotemporale) dementie te ontwikkelen. De laatste jaren is gebleken dat men heel goed stukken van het DNA kan identificeren waar een risico variant in de buurt ligt. Veel moeilijker is het om aan te wijzen welke variant en welk gen effectief verantwoordelijk zijn voor dat verhoogd risico. Vaak gaat het om subtiele effecten, waarbij bijvoorbeeld het afschrijven van een gen in eerst mRNA en vervolgens eiwit lichtjes wordt verhoogd.

Mijn project start van zo’n risico locaties in het DNA, en met een combinatie van nieuwe methoden voor het sequencen van DNA en mRNA ga ik op zoek naar de functionele varianten. Voor het DNA gebruiken we nanopore sequencing om lange stukken in 1 keer te bepalen, en gaan we niet langer kleine stukjes uitlezen en terug aan elkaar puzzelen. Hierdoor wordt het mogelijk om grotere structurele DNA varianten te detecteren. Voor het mRNA werd lange tijd een smoothie gemaakt van alle hercencellen, waardoor het onmogelijk werd om vast te stellen welke processen er in specifieke cel types zoals neuronen misliepen. Op deze manier gaat er veel informatie verloren, wat met het sequencen van het mRNA cel per cel opgelost is.

Wat zou de beste uitkomst van uw onderzoek zijn?

Eens we weten welke genen en varianten relevant zijn en het risico voor dementie verhogen, zijn we weer een stap dichterbij om vast te stellen welke processen in de hersenen mis gaan. Daarna kan vastgesteld worden welke eiwitten geschikte kandidaten zijn voor de ontwikkeling van een geneesmiddel voor het vertragen of stoppen van de ziekte.

Was het belangrijk dat uw project wordt gefinancierd door de Stichting Alzheimer Onderzoek?

Ik denk zeker dat we een verschil kunnen maken met dit project en zo het onderzoek kunnen vooruit helpen. Het is ook niet eenvoudig om als jonge wetenschapper, met nog een beperkte CV, financiering te vinden. Dus deze beurs geeft zowel het dementie onderzoek als mijn carrière een duwtje in de goeie richting.